fbpx

เที่ยวเมืองจีน | “เมื่อฉันตกหลุมรักเมืองจีน” ตอนที่ 1 by nancy


ใครๆ ก็บอกว่า ถ้าอยากรู้จักเมืองอื่น ที่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง ต้องลองใช้ชีวิตให้เหมือนกับคนท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็น อาหาร การเดินทาง หรือ การสนทนา

ส่วนตัวมีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศอยู่เรื่อยๆ และกิจกรรมที่ชอบที่สุด คือ การสัมผัสระบบขนส่งสาธารณะของเมืองนั้น ต่อให้ระบบงงแค่ไหน ก็จะต้องลอง! เพราะอย่างน้อย ก็ถือเป็นประสบการณ์ในต่างแดน 🙂

ล่าสุด.. ได้เดินทางไปเมืองเฉิงตูของจีน บอกตรงๆว่า จินตนาการไม่ออก เจริญหรือเปล่า? สะอาดไหม? การเดินทางเป็นยังไง? คำถามสารพัดอยู่ในหัว เมื่อถึงวันเดินทาง.. ก้าวเเรกที่เข้าเมือง รู้สึกประหลาดใจ ไม่อยากจะเชื่อว่า เมืองที่ดูล้าหลังเมื่อ 5-6 ปีก่อน จะเติบโตได้เร็วขนาดนี้ ทั้งอาคารสูง ถนนขนาดใหญ่ รถก็ติดหน่อยๆ 

น่าเสียดาย แต่ละวันที่หมดไปในเฉิงตู มีภารกิจตั้งเเต่เช้าไปจนค่ำๆ จะไปตลาดกลางคืนก็ไปไม่ถูก ภาษาจีนก็เพิ่งเรียน ยังไม่เเข็งแรง ทำไงดีล่ะ?

โชคดี.. ที่พักใกล้สถานีรถไฟใต้ดิน ของโปรดเลยจริงๆ สำหรับการทดลองเดินทางระบบขนส่งสาธารณะในต่างแดน 🙂

สถานีที่ทดลองนั่ง คือ Jinjiang Hotel พอเข้าไปแล้ว กว้างขวาง สะอาด การซื้อตั๋วก็ง่าย และมีระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด ส่วนบรรยากาศ.. ถึงเเม้คนจะเยอะ แต่ก็ไม่ดูวุ่นวายจนน่ารำคาญ

ที่ประทับใจต้องร้อง Wow!! คือ ค่าเดินทางถูกมากกกกกก ..มีเเค่ 10 บาท ก็เดินทางได้ ตอนนั้นเราเลือกเดินทางไปอีก 4-5 สถานีข้างหน้า จริงๆ ก็ไม่รู้ว่าที่จะไปคืออะไร เดาไปเรื่อยเปื่อย จากชื่อสถานี ฮ่าๆ

เมื่อรถไฟใต้ดินมาถึง เราก็เข้าไปเลยไม่รอช้า กวาดตาสำรวจให้ทั่ว ..ที่นั่งก็จะต่างจากไทยนะ มันคล้ายๆ ม้านั่งยาวๆ นั่งเบียดกันได้ 7-8 คน ถ้ามีเเต่คนผอมๆ นั่ง ก็คงเบียดได้มากกว่านั้น อิอิ แต่ที่ชอบมากๆ อย่างหนึ่ง ผู้โดยสารเขาไม่ได้แบ่งชนชั้น ต่อให้คุณเป็นกรรมกรก่อสร้าง คุณมาก่อน ก็ได้นั่งก่อน ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับคนที่นี่ ซึ่งถ้าเป็นไทย.. เราคงไม่ค่อยเห็นแบบนั่นเท่าไหร่ น่าเศร้านะ ความไม่เท่าเทียมเนี่ย 🙁

ช่วงเวลาที่สำรวจเส้นทาง ก็ดึกพอสมควร ราวๆ 4-5 ทุ่ม ผู้โดยสารก็ยังแน่น มีคู่รักวัยรุ่นหลายคู่อยู่ในขบวนด้วย แต่ละคู่สวีทกันมากมาย คนโสดอย่างเราอิจฉาจนเเทบอยากจะพุ่งตัวออกจากขบวนให้รู้เเล้วรู้รอด ฮ่าๆ ..ซึ่งนี่ก็อาจจะได้รับวัฒนธรรมตะวันตกมากขึ้น การเเสดงออกถึงความรัก ก็เลยค่อนข้างเปิดเผย ไม่สงสารคนโสดบ้างเลย

การสำรวจวันนั้น ใช้เวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมง นั่งไปๆ กลับๆ

แถวนั้นแหละ ยังไม่กล้าไปไหนไกล เดี๋ยวหลงละยุ่งเลย ฮ่าๆ

ครั้งหน้าจะมาเล่าให้ฟังถึงความน่ารักของคนจีน “คนยิ้มยาก แต่แอบใจดี”

นึกถึงเมืองจีนทีไร ..รู้ตัวอีกที ก็ตกหลุมรักเมืองนี้ซะเเล้ว

คติการสอน คือ ทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ทุกครั้งที่สอน เพื่อให้ผลลัพธ์ออกมาดีที่สุด